1940 yılında üzümlerin bol, incirin sırada olduğu güzel bir yaz gününde İstanbul Fatih’te memur Şevket beyin maaş gününe altı gün kala Emine hanımın ortakatını terk ederek dünyaya ağlaya ağlaya “merhaba” dedim.

        Her çocuk gibi birçok yaramazlıklardan sonra, ilköğretimime başladığım yıllarda okulumuza gösteriye gelen bir sihirbazın oyunlarını o görmeden karıştırırken kafamında karışmasını engelleyemedim. O gördüklerimden bir kaçını arkadaşlarıma seyrettirdiğimde okulda adım sihirbaza çıktı. Büyük uğraşlardan sonra bulduğum “Fenni Eğlenceler” isimli bir kitaptan illüzyon sanatının birçok inceliklerini ve sırlarını öğrenerek bayram yerlerinde kurulan çadırlarda gösterilerime başladım. Ailemin “oku oğlum adam ol, bu işlerde hayır yok, sigortası bile yok” baskılarına rağmen “bir gün gelecek benimle iftihar edeceksiniz, bal börek yiyeceksiniz “ diye diye çalışmalarıma devam ederken “vantrolog”luğa da merak sarmam mı? Kendi becerimle yaptığım ağzı oynayan bir kuklayı da gösterilerime katarak şovlarıma ayrı bir renk kattım.  

       1959 yılında şovlarım sırasında Süheyla adında bir kıza aşık oldum, 1960 yılında  bu güzel kızla evlendim. Yıl 1962, dönemin büyük organizatörü Fethi Pehlivan’ın ofisinde bir sohbet sırasında Fethi Bey buldum buldum diye bağırmaya başladı. Zannedersiniz ki, Arşimet yeni bir şey keşfetti; “Tamam evlat bundan sonra senin ismin “SİHİRBAZ MANDRAKE” olacak dedi. İsim çok hoşuma gitmişti, sihirbazlığın gizemine uygun oluşu nedeniyle hemen kabul ettim. Sonradan öğrendim ki bu ismi Lee Falk’dan esinlenmişti. Kendisini rahmetle anıyorum. 

        Sevgili ziyaretçilerim bundan sonraki hayat hikayemle sizleri bu sayfamda sıkmak istemiyorum. Sanatım ve illüzyonlarımla ilgili tüm merak ettiklerinizi sitemin diğer sayfalarında bulabilirsiniz. 

Saygılarımla...

Ana Sayfaya Dön